சந்நிதி வேலவனே

சந்நிதி வேலவனே 

சஞ்சலம் தீர்ப்பவனே

ஆலிலை அமுதுன்பவனே

அமரர்களுக் கருள் செய்பவனே

இளநீர்.

"என்ன சுந்தரத்தார்? பலத்த யோசனை போல!..."

கேட்டபடி திண்ணையில் வந்தமர்ந்தார் பரமசிவத்தார்.

          "அப்பிடி ஒண்டுமில்லை அண்ணே......"

சிரித்து சமாளித்தார் சுந்தரத்தார்.

அன்பின் நண்பனே !!!

அதிகமாய் நேசித்தேன் உன்னை - ஆனாலும்அசிங்கமாய் சோதித்தாய் என்னை.

ஆருமில்லை எனக்கென்றாய்- 

உனக்கு 

ஆன மட்டும் நானிருப்பேன் என்றேன்!!

கனடா பயணம்.

கனடா எண்டு கப்பல்ல கனவுகளோட வந்தம்,

கப்பல் வந்து சேர்ந்த கடற்கரை விட்டோரியா.

காலம் பார்த்தால் அதுஆ.. கஸ்டு பதின்மூன்று.

கால் வச்சது இரவு, அங்க கன பதிவுகள் பத்திரங்கள்.

பள்ளிக்காதல்.

சந்தானத்திற்கு சந்தோசத்தில் மனம் இருப்புக் கொள்ளாமல் தவித்தது. இருக்காதா என்ன? அவன் பள்ளி தோழி தனம் என்னும் தனலட்சுமிக்கு மாலையிட உள்ள பொன்னான நாளல்லவா இன்று. இன்னும் சிறிது நேரத்தில் பெண்வீட்டார் மாப்பிள்ளை அழைக்க வந்து விடுவர். 

இலட்சியக்கனவு

அகிலனும் குமுதனும் நண்பர்கள். குமுதன் சொந்த இடம் வவுனியா. அகிலனின் சொந்த இடம் கொடிகாமம். கடந்த இரண்டு வருடங்களாக அகிலன் தன் குடும்பத்தினருடன் வவுனியா சென்று வசித்து வருகிறான். 1996 இல் இடம் பெற்ற யாழ் இடப்பெயர்வுடன் கொடிகாமத்தில் இருந்து ஆறு வயது நிரம்பிய பையனாக வன்னிக்கு பெற்றோர்களுடன் இடம் பெயர்ந்திருந்தான்.

மழை காட்டும் ஒற்றுமை தமிழா

கடல் கொண்ட நீரை

கவர வந்த கள்வன்

கரு கொண்ட மேகம்

மௌனம் பேசியது.

மெதுவாக கண்களைத் திறக்க முயற்சி செய்தாள் அமுதா. தலை விண் விண் என வலித்தது. காலில் வேறு பாரமாக உணர்ந்தாள். 'அட அது .... அம்மாவா?...' நீராவி படிந்த கண்ணாடியூடு பார்ப்பது போல் பார்வை தெளிவற்றிருந்தது.

இரண்டு மூன்று முறை கண்களை மூடித் திறந்தாள் அமுதா. இப்போது பார்வை சற்று தெளிவாக இருந்தது. வலியும் அதிகமாக தெரிந்தது.

" அம்... மா... "

வேதனையில் முனகினாள் அமுதா.

" பிள்ள நான் நிக்கிறன் நீ படு... "

ஆறுதலாக தடவினாள் லலிதா, அமுதாவின் தாய். மெதுவாக மீண்டும் கண்களை மூடினாள் அமுதா. அவள் நினைவுகள் எங்கோ பறந்தது. வலி தெரியாமல் இருக்க அந்த நினைவுகளில் மனதை வலிந்து புகுத்தினாள் அமுதா.